كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ :
حكم كرد و واجب گردانيذ - بطريق فضل و كرم - بر نفس خوذ رحمت ؛ يعنى : مهلت داذ ايشانرا بعد از كفر .
لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ :
استيناف و قسم است . « 1 »
يعنى است : در گور شما را جمع كنم ، تا روز قيامت كه انكار آن كنيذ .
و گفتهاند :
« لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ »
و
« إِلى »
بمعنى « فى » بوذ ؛ يعنى : شما را در روز قيامت جمع كنم . « 2 »
و گفتهاند :
« لَيَجْمَعَنَّكُمْ »
متصل است برحمت . و معنى چنان بوذ كه : از رحمت او آنست كه شما را بعد از مرگ ، از گور برانگيزد ؛ يعنى : در روز قيامت . « 3 »
و گفتهاند : جمع كردن . « 4 »
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ :
آنانك نفسهاى ايشان زيانكار شد ، باستهزا كردن بانبيا و رسل ،
فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ :
هامش
( 1 ) - تفسير طبرى 11 / 278 ، تبيان 4 / 86 ، مجمع البيان 4 / 430
( 2 ) - تفسير رازى 4 / 393
( 3 ) - تبيان 4 / 86 ، مجمع البيان 4 / 431
( 4 ) - تبيان و مجمع - همان صفحات .