« قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ » ؛
يعنى : ندهند هيچكس را ، مثل آنچه شما را داذند .
أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ :
و خطاب مؤمنانرا بوذ . و « لا » مضمر بوذ . و با « ان » ، معنى « لا يبعد » بوذ .
و بمذهب بصريان ، بلك تقدير چنانست كه :
« الهدى هدى اللّه خصّصم به كراهة ان يؤتى احد مثل ما اوتيتم » ؛
يعنى : راه راست ، راه خذاست . مخصوص گردانيذ شما را بذان ، كراهت انك بكس ندهند مثل آنچه بشما داذهاند .
و بذين وجه ، خطاب با جهوذان بود . و بذين وجه ، معنى چنان بوذ كه انكار ميكنند ، اگر به كسى دهند مثل آنچه بشما داذند ، كه ايشانرا بر شما حجت بوذ چون متابعت نكنيذ ايشانرا .
أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ؛
يعنى : تا حجت نگيرند ، بطريق تبعيد ؛ چنانك گويى : از تو مفارقت نكنم ، تا حق من بدهى .
قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ ؛
يعنى : نبوت و امامت و هدايت ،
بِيَدِ اللَّهِ :
به حكم و فرمان خذاي - تعالي - است .
يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ