هركس كه با وى حرب كرد ، با رسول حرب كرد . « 1 » و هيچ مسلمان رسول را نيازارذ ، و با وى حرب نكند .
پس آنچه بارى - تعالى - فرموذ :
إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ .
اشارتست به ثبوت نفس امير المؤمنين و نفس رسول را .
و اما آنچه فرموذ :
وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ ؛
يعنى : هيچ در آسمان و زمين كه حكم توانذ كرد بر آنك نفس على نفس محمدست ، و حسن و حسين فرزندان « 2 » وياند ، الا خذاى - تعالى ؟ و افضل خلق بعد از محمد ايشانند . و امامت بعد از محمد ، حق على است . و بعد از على ، حق فرزندان او ؛ يعنى : حسن و حسين .
فَإِنْ تَوَلَّوْا :
و اگر برگردند از آنكه نفس على نفس محمدست ، و بعد از محمد او را قايم مقام او ندانند ، و در امر امامت متابعت او نكنند ، و او را امام به حق ندانند ،
فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ :
خداى - تعالى - داناست بايشان كه طلب فساد و تباهى در دين مىكنند .
جزاى عمل ايشان بايشان رساند .
هامش
( 1 ) - در اصل نسخه ، جملهء « با رسول حرب كرد » مكرر آمده است .
( 2 ) - اصل نسخه : « و فرزندان » .