كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا
و اين از خداى تعالى وعده است شنيده و خواسته ، و يافته و در وى نشسته . ( 16 )
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
و ياد كن آن روز را كه برانگيزدشان و آن بتان كه بدون خداى تعالى ايشان را پرستيدهاند ،
فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ
و گويد ا شما گمراه كرديت اين بندگان مرا يا خود گمراه گشتهاند . ( 17 )
قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ
گويند پاكى از كفر و شرك ، « 1 » ما را نشايد و نبايد و از ما نيايد كه خلق را به عبادت خويش خوانيم ، و ايشان را دوستان خويش گردانيم .
وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ
و ليكن « 2 » ايشان را ، و پدران ايشان را ؛ زمان دادى ، و امان دادى ، و نعمت فراوان دادى ؛ تا ياد كردن ترا فراموش كردند ،
وَ كانُوا قَوْماً بُوراً
و قومى « 3 » هلاكشدگان بودند . ( 18 )
فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ
دروغ گوى داشتندتان ، اين معبودان بدانچه « 4 » مىگفتيت اى مشركان ؛
فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً
نتوانند كه عذاب از شما بگردانند ، و نه آنكه « 5 » شما را يارى دهند
وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً
و هر كه مشرك است از شما به دنيا ، بچشانيمش عذاب بزرگ به عقبى .
وجه ديگر مر اين روايت را « 6 » : دروغ گوى داشتند كافران ، شما را به آنچه « 7 » گفتيت اى مصطفى و ياران ؛ و نتوانند كه شما را از حق برگردانند ، و نه آنكه « 9 » خود را و ياران خود را نصرت كنند ، بدانكه عذابى « 8 » كه بيايدتان دفع كنند . و هر كه [ از شما ] كفر آرد اى مؤمنان از بعد ايمان ، بچشانيمش عذاب بزرگ بدان جهان . ( 19 )
هامش
( 1 ) - ن : شريك .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - اصل : قوم .
( 4 ) - ن : به آنج .
( 5 ) - ن : آنك .
( 6 ) - ن : دو آيت را - ت : مانند متن است .
( 7 ) - ن : به آنج .
( 8 ) - اصل : عذاب .
( 9 ) - ن : شريك .