فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ
هر كه خواهد به وى پند گيرد كه « 1 » سودمند است . ( 12 )
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ
در صحيفههايى است با جلالت . ( 13 )
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ
با رفعت با طهارت . ( 14 )
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرامٍ بَرَرَةٍ
به دستهاى فرشتگان نويسنده ،
گراميان طاعتدارنده . ( 15 - 16 )
قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ
لعنت بر كافر باد چون گردن برده است . ( 17 )
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ
از چه چيزش خداى عزّ و جلّ هست كرده است . ( 18 )
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ
از آب پشت خوار مردار آفريدش ،
فَقَدَّرَهُ
به نيك « 2 » هيئت مقدّر گردانيدش .
( 19 )
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ
[ باز آسان برون « 3 » ] آوردش ، و قيل راه راست بنمودش ، و پيدا كردش . ( 20 )
ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ
باز بميرانيدش ، و اهل به گور نهان « 4 » گردانيدش . ( 21 )
ثُمَّ إِذا شاءَ أَنْشَرَهُ
باز چون خواهد زنده كندش به قيامت . ( 22 )
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ ما أَمَرَهُ
حقّا كه نمىگزارد آنچه خداى عزّ و جلّ فرمودش از عبادت ، و عبوديت « 5 » . ( 23 )
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ
بنگرد آدمى به طعام خويش كه آن را غذاى وى گردانيديم .
( 24 )
أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا
كه ما آب باران را فروبارانيديم ،
باز زمين را بشكافانيديم . ( 25 - 26 )
فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا وَ عِنَباً
برويانيديم در وى دانه
و انگور
وَ قَضْباً وَ زَيْتُوناً
و سپست
و زيتون
وَ نَخْلًا
هامش
( 1 ) - ن : و .
( 2 ) - ن و ت : بر اين .
( 3 ) - در اصل نسخه محو شده است لذا از « ن » افزوده - شد .
( 4 ) - ن : به گور نهادن - ت : مانند متن است .
( 5 ) - ن و ت : عبوديّت .