وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ
و كوهها چون پشم زده شود . ( 9 )
وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً
و نپرسد هيچ خويش « 1 » ، از حال خويش [ خويش ] . ( 10 )
يُبَصَّرُونَهُمْ
نموده شوند خويشان خويشان را ، و گويند كهتران مهتران را ، و گويند فرشتگان آدميان را ،
يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ
آرزو برد كافر كه فداى تن خويش دهد از عذاب آن روز فرزند [ ان ] خويش را . ( 11 )
وَ صاحِبَتِهِ وَ أَخِيهِ
و زن خويش و برادر خويش را . ( 12 )
وَ فَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ
و عشيرت به خويشتن پذيرندگان خويش را . ( 13 )
وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ
و هر كه هيند در جهان ، تا نجات يابد بدان . ( 14 )
كَلَّا
نبود آن چنان ،
إِنَّها لَظى
آن دوزخى است سوزان . ( 15 )
نَزَّاعَةً لِلشَّوى
آهيجنده « 2 » گوشت و پوست ايشان . ( 16 )
تَدْعُوا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلَّى
مىخواند به خويشتن آنكس را كه خويشتن سپس كشيد از آوردن ايمان ، و روى بگردانيد از گزاردن فرمان . ( 17 )
وَ جَمَعَ فَأَوْعى
و گرد كرد خواسته و در جايها كرد پنهان . ( 18 )
إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً
آدمى آفريده شده است نالنده ، و گويند تنگدلىكننده ، و گويند حريصى نماينده « 3 » . ( 19 )
إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً
چون مكروهى « 4 » رسد به وى جزعكننده . ( 20 )
وَ إِذا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً
و چون خير رسد به وى بازدارنده . ( 21 )
إِلَّا الْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ
مگر آن نمازكنندگان
كه بر صلوات در اوقات مداومتكنندگانند « 5 » . ( 22 - 23 )
هامش
( 1 ) - اصل : خويشى .
( 2 ) - ن و ت : آهنجنده .
( 3 ) - ن : كننده .
( 4 ) - اصل : مكروه .
( 5 ) - اصل : كنندانند .