فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ
امّا آن كه « 1 » داده شود نامه خويش ، به دست راست خويش ؛ گويد : بياييت و بخوانيت نامه كردار من . ( 19 )
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ
من مىدانستم كه هرآينه با من بكنند شمار من . ( 20 )
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ
وى بود در عيش پسنديده . ( 21 )
فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ
در بهشت بلند گردانيده ( 22 )
قُطُوفُها دانِيَةٌ
ميوههاى وى به ايشان نزديك رسانيده . ( 23 )
كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً
مىگويندشان بخوريت طعام و شراب وى خوش و گوارنده ،
بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ
بدان طاعتها كه پيش فرستاديت در آن ايّامهاى « 2 » گذرنده . ( 24 )
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ
و امّا آنك داده شود نامه خويش ، به دست چپ خويش ؛ گويد اى كاشكى ندادندى به من ، نامه كردار من . ( 25 )
وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ
و ندانستمى كه چيست شمار من . ( 26 )
يا لَيْتَها كانَتِ الْقاضِيَةَ
اى كاشكى آن مرگ دايم بودى ، و گويند اى كاشكى مرا اكنون مرگ آمدى . ( 27 )
ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ
سود نداشت « 3 » مرا مال و نعمت من . ( 28 )
هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ
رفت آن همه ملك و سلطنت من ، و قيل زايل شد آن « 4 » تصرّف و ولايت من ، و قيل باطل شد همه عذر و حجّت من . ( 29 )
خُذُوهُ
فرمان آيد كه اى زبانيه بگيريتش ،
فَغُلُّوهُ
غل برنهيتش . ( 30 )
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ
باز « 5 » به دوزخ در آريتش . ( 31 )
هامش
( 1 ) - ن : آنك .
( 2 ) - ن : روزگار .
( 3 ) - ن : ندارد ت : مانند متن است .
( 4 ) - ن : از .
( 5 ) - ن : بازش .