ستمكاران به نيّت منع فقرا . ( 29 )
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ
روى آوردند بعض بر بعض ملامتكنندگان . ( 30 )
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ
گفتند اى واى بر ما ما « 1 » بوديم از حدّ درگذرندگان . ( 31 )
عَسى رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلى رَبِّنا راغِبُونَ
اميد داريم كه پروردگار ما بدل دهد ما را بهتر از اين بوستان ، چه ماييم به فضل وى رغبتكنندگان . ( 32 )
كَذلِكَ الْعَذابُ
همچنين بود به دنيا عذاب نسپاسان ،
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
و عذاب آخرت بزرگتر اگر بدانندى ايشان . ( 33 )
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
مر ترسكاران راست نزد پروردگار ايشان ، بوستانهاى با نعمت . ( 34 )
أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ
ا مسلما [ نا ] ن را چون كافران كنيم در منزلت . ( 35 )
ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
چه بودستان « 2 » چگونه حكم مىكنيت اى مشركان . ( 36 )
أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ
يا شما را كتابى است كه در وى « 3 » مىخوانيت . ( 37 )
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ
كه شما راست در وى آنچه « 4 » خود گزينيت . ( 38 )
أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ
با شما راست بر ما سوگندان با مبالغت ، كه هر چه شما آرزو كنيت بر شما پاينده داريم تا قيامت . ( 39 )
سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ
بپرسشان كه كيست از ايشان ، بدين كه مىگويند پدرفتار « 5 » ايشان ( 40 )
أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ
يا مر ايشان را شريكانند درين دعوى ، و ايشان راستگوايى « 6 » درين معنى ؛ پس بيارند ا « 7 » آن شريكان خويش را ايشان ،
هامش
( 1 ) - ن : « ما » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : چه بودستتان .
( 3 ) - ن : در وى خود .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : پديرفتار - ت : پذيرفتار .
( 6 ) - ن : گواهى .
( 7 ) - ن : بيارند - ت : مانند متن است .