نگفتند ان شاء اللّه . ( 17 - 18 )
فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَ هُمْ نائِمُونَ
آمد عذاب از خداى عزّ و جلّ به شب بدين بوستان ، و ايشان خفتگان « 1 » . ( 19 )
فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ
شد سوخته و سياه برنگ شب ، به فرمان ربّ . ( 20 )
فَتَنادَوْا مُصْبِحِينَ
چون بامداد برخاستند ، يكديگر را بانگ كردند . ( 21 )
أَنِ اغْدُوا عَلى حَرْثِكُمْ
كه پگاه رويت به بوستانتان ،
إِنْ كُنْتُمْ صارِمِينَ
اگر هييت ميوه بازكنندگان . ( 22 )
فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ يَتَخافَتُونَ
رفتند ، و با يكديگر به راز « 2 » مىگفتند . ( 23 )
أَنْ لا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ
درميايدا در اين بوستان امروز بر شما هيچ درويش .
( 24 )
وَ غَدَوْا عَلى حَرْدٍ قادِرِينَ
و رفتند و ايشان بر منع توانايان به نزد خويش . ( 25 )
فَلَمَّا رَأَوْها قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ
چون ديدند بوستان را سوخته گفتند ما راه غلط كرديم ، اين بوستان ما نيست كه ما آمديم ، و قيل يعنى ما خطا كرديم ، كه نيّت منع فقرا كرديم . ( 26 )
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
بلك ما بىبهره كرد [ گا ] نيم « 3 » و بدان « 4 » قصد كه كرديم سزاى اين حرمانيم . ( 27 )
قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ
گفت خوبترين آن فرزندان : ا نگفتمتان كه چرا استثنا نمىرانيد بر زفان « 5 » . ( 28 )
قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ
گفتند پاك است پروردگار ما ، از هر ناسزا ، ما بوديم
هامش
( 1 ) - اصل : خفتان .
( 2 ) - ن : راز .
( 3 ) - اصل : كردانيم .
( 4 ) - اصل : كوبدان .
( 5 ) - ن و ت : زبان .