شدند و آيات ما را منكر شدند آنهااند دوزخيان . ( 19 )
اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا
بدانيت كه زندگانى اين جهان ،
لَعِبٌ
بازيى است چون بازى كودكان ،
وَ لَهْوٌ
و لهوى است چون لهو برنايان ،
وَ زِينَةٌ
و آرايش است چون آرايش زنان ،
وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ
و نازيدنى است ميان « 1 » شما چون نازيدن دنياداران ،
وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
و بيشىجستنى است در مالها و فرزندان چون بيشى جستن توانگران .
كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ
همچون بارانى كه خوش آيد كشاورزان را آنچه « 2 » از وى رويد ،
ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا
باز خشك گردد « 3 » ، و بينيش « 4 » كه زرد گردد ،
ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً
باز پاره پاره و ريزهريزه شود .
وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ
و در آن جهان عذاب سخت مر دل بندندگان را به وى ،
وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ
و آمرزشى از خداى عزّ و جلّ و خشنودى مر توشه برگيرندگان را از وى ؛
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ
و نيست زندگانى اين جهان ، مگر برخوردارى فريبندهء خلقان . ( 20 )
سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ
پيشى كنيت به يافتن آمرزش از پروردگار خويش كه مهمتر اينست ،
وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
و بهشتى كه فراخى [ وى ] همچون فراخى آسمان و زمين است ؛
أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ
آماده كرده شده است با همه نعمتهاى الوان وى ، مر آنها را كه گرويدند به خداى عزّ و جلّ و رسولان وى .
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
اين فضل خداى است بدهدش بدانك خواهد از بندگان خويش ،
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
و خداى عزّ و جلّ با فضل بزرگ است بر دوستان خويش . ( 21 )
ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها
هامش
( 1 ) - اصل : جان .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : شود .
( 4 ) - ن : بينيش .