ايشان بوند رستگا [ را ] ن . ( 102 )
وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ
و هر كرا سبك آيد ترازوى طاعت وى « 1 » ايشانند خاكساران ، و نيگوساران « 2 » ، و در دوزخ جاويدانان « 3 » . ( 103 )
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ
بسوزد رويهاى ايشان « 4 » را آتش و ايشان بوند [ در وى ] ترش رويان . ( 104 )
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ
و گويندشان ا نه خواندند آيات من بر شما و شما مىشنويت ،
فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
و آن را دروغ مىداشتيت . ( 105 )
قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا
گويند اى پروردگار ما ، غلبه كرد بر ما شقاوت ما ،
وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ
و بوديم ما قومى پيدا ضلالت ما . ( 106 )
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ
اى پروردگار ما بيرون « 5 » آر ما را « 6 » از دوزخ و اگر بازگرديم ما به كفر باشيم ما « 7 » ستمكاران . ( 107 )
قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ
خداى تعالى گويد [ كه ] همه در وى گنگ شويت ، و بيش با من سخن مگوييت . ( 108 )
إِنَّهُ كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
بودند گروهى « 8 » از بندگان من يعنى مؤمنان ، مىگفتند اى پروردگار ما گرويديم ما « 10 » بيامرز ما را و ببخشاى بر ما و تويى بهترين بخشايندگان . ( 109 )
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي
شما مر ايشان را فسوس « 9 » مىداشتيت ، تا به سبب
هامش
( 1 ) - ن : « وى » ندارد .
( 2 ) - ن : نگوساران .
( 3 ) - ن : جاودانان
( 4 ) - ن : شان .
( 5 ) - ن : برون .
( 6 ) - ن : مان .
( 7 ) - ن : « ما » ندارد .
( 8 ) - اصل : گروه .
( 9 ) - ن : افسوس .
( 10 ) .