من بترسيت « 1 » ، و مرا پرستيت . ( 52 )
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً
پراكنده شدند در كار خويش ، ميان يكديگر هر يكى تعلقكننده به كتاب خويش
كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
هر گروه شادمان به احوال و اسباب خويش . ( 53 )
فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ
در غفلت بمانشان ، تا به سر برده شود « 2 » زمانشان . ( 54 )
أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ
مىپندارند كه آنچه « 3 » مىافزاييمشان ، از خواستهها و پسران . ( 55 )
نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ
آن ثوابى و خيرى معجّل است كه مىدهيمشان ، در اين جهان گذران ،
بَلْ لا يَشْعُرُونَ
بلك نمىدانند آن . ( 56 )
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
آنان كه از بيم خداى تعالى ترسندگانند . ( 57 )
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
و آنان كه ايشان به آيات پروردگار خويش گروندگانند . ( 58 )
وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ
و آنان كه ايشان به پروردگار خويش شرك ناآرندگانند .
( 59 )
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ
و آنان كه مىدهند آنچه « 5 » مىدهند ، و دلهاى ايشان ترسان كه ايشان « 4 » به جزاى پروردگار خويش بازگردندگانند .
( 60 )
أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ
آنهااند كه مىشتابند به خير [ ها ] و ايشان به وى پيشىكنندگانند . ( 61 )
وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
و نمىفرماييم هيچ تنى را به [ هيچ ] طاعت ، مگر به كم از
هامش
( 1 ) - ن : ترسيت .
( 2 ) - ن و ت : تا به سر شود .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : « ايشان » ندارد .
( 5 ) - ن : آنج .