إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا
نيست هيچ زندگانى ، [ مگر زندگانى ] اين جهانى
نَمُوتُ وَ نَحْيا
مىميريم و مىزييم ،
وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
و ما هرگز بازبرانگيخته نشويم .
( 37 )
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
نيست وى مگر مردى كه بر خداى تعالى دروغ مىگويد ،
وَ ما نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ
و ما وى را « 1 » استوار نمىداريم در آنچه « 2 » خبر مىدهد .
( 38 )
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ
گفت اى پروردگار من نصرت ده مرا در آنچه « 8 » مرا تكذيب مىكنند . ( 39 )
قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ
خداى تعالى گفت زود « 3 » بود كه پشيمان شوند . ( 40 )
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ
گرفتشان عقوبت ، به استحقاق بر حقيقت ؛
فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً
كرديمشان هلاك ، و زير رو چون خاشاك
فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
هلاكت « 4 » - باد مر « 5 » ستمكاران را ، و دورى باد از رحمت بدكرداران را . ( 41 )
ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ
باز پديد آورديم از سپس ايشان قرنهايى از ديگران ، و هلاك كرديمشان به تكذيب پيامبران . ( 42 )
ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ
پيش نمىرفت هيچ امّتى از اجل خويش به ساعتى ، و سپس نمىماند از آن به لحظتى . ( 43 )
ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا
بازفرستاديم فرشتگان « 6 » خويش [ را ] دمادم
كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ
هر بارى كه مىآمد به امّتى رسولى از « 7 » ايشان تكذيب مىكردندش به تكبّر و تعظّم
فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ
هلاك كرديمشان سپس يكديگر ،
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : كه زود .
( 4 ) - ن و ت : هلاك .
( 5 ) - ن : « مر » ندارد .
( 6 ) - ن : پيغامبران - ت : پيغمبران .
( 7 ) - ن : « از » ندارد .
( 8 ) - ن : آنج .