و نه بيم از حال خلق ناآگاه . ( 17 )
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ
و فرستاديم از آسمان آبى به تقدير ،
فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ
پس قرار داديم وى را « 1 » در زمين به تدبير ،
وَ إِنَّا عَلى ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ
و ماييم بر بردن وى قدير . ( 18 )
فَأَنْشَأْنا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ
پديد آورديم مر شما را بدين آب بوستانها ، از انگور [ ها ] و خرماستانها ؛
لَكُمْ فِيها فَواكِهُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ
مر شما راست در وى ميوههاى فراوان ، و از وى خوريت به تابستان و زمستان . ( 19 )
وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ
و پديد آورديم درخت مبارك « 2 » زيتون ، از طور مبارك « 3 » ميمون
تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ
برويد با روغن فراوان ، و با نانخورش خورندگان . ( 20 )
وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً
و مر شما راست در چهارپايان عبرت
نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِها
مىخورانيم شما را از آنچه « 4 » در شكمهاى ايشان است از شير با صفوت
وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ
و مر شما راست در ايشان منفعتهاى بسيار و از گوشتهاى ايشان مىخوريت ،
وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ
و بر پشتهاى ايشان و در كشتىها گرد عالم برده مىشويت . ( 22 - 21 ) .
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
و فرستاديم نوح را به سوى قومش گفت اى قوم من مر خداى را پرستيت ،
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ
نيست شما را « 5 » جز وى خداى [ ا ] از وى نمىترسيت . ( 23 )
فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
گفتند سران كافران قومش كه
هامش
( 1 ) - ن : وى را .
( 2 ) - ن و ت : « مبارك » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : كوه مبارك .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : مر شما را