اندك را پذيرنده . ( 30 )
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
و آنچه « 1 » وحى كرديم به تو از قرآن وحى حق است و موافق است مر آن كتابها را كه پيش از وى آمده است به انبيا ،
إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ
و خداى تعالى به بندگان خويش بيناست و دانا . ( 31 )
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
باز ميراث داديم قرآن را « 2 » به گزيدگان خويش ، [ از بندگان خويش ] ،
فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ
از ايشان ستمكار است بر تن خويش ،
وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ
و از ايشان ميانه « 3 » رونده است در راه خويش ،
وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ
و از ايشان پيشىكننده است به خيرها به آسان گردانيدن خداى خويش .
ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
و اين فضل بزرگ است از خداى ،
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها
بوستانهايى مقيم است كه درآيند اين هر سه طايفه بدانجاى ؛
يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً
پيرايه نهاده شوند از دستبرنجنهاى زرّين ، و مرواريدين ،
وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ
و پوشش ايشان در وى ابريشمين . « 4 » ( 32 - 33 )
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
و گويند سپاس مر آن خداى را عزّ و جلّ كه ببرد « 5 » از ما اندوهان ، چه پروردگار ماست آمرزندهء گناهان فراوان ، و پذيرندهء طاعتهاى اندك با نقصان . ( 34 )
الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ
آنك فرودآوردمان به فضل خويش به سراى جاويدان « 6 » ماندگى ،
لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ
نبساود ما را
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : ميان .
( 4 ) - ن : بريشمين - ت : مانند متن است .
( 5 ) - ن : برد .
( 6 ) - ن : جاودان .