أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
ا نمىنگرند در آنچه در پيش ايشان است و در سپس ايشان ، از زمين و آسمان
إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ
اگر خواهيمشان به زمين فروبريم ،
أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ
يا پارهها [ اى ] از آسمان بر ايشان افكنيم ؛
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ
اندر اين حجت است ، مر هر بندهاى را كه [ و را ] به حق انابت است .
( 9 )
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا
و داديم داود را از ما فضيلتى ،
يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ
و گفتيم اى كوهها تسبيح آريت با وى به هر حالتى
وَ الطَّيْرَ
و اى مرغان همچنين كنيت شما ،
وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ
و نرم گردانيديم « 1 » آهن مر او را . ( 10 )
أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ
و فرموديمش كه زرهها مىساز
وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ
و اندازه نگه مىدار در تأليف آن ساز ، يعنى ميخ به مقدار حلقه كن نه سطبرتر كه حلقهها بدرّاند « 2 » ، و نه باريكتر كه جنبان آيد ؛
وَ اعْمَلُوا صالِحاً
و تو و اهل تو عمل صالح كنيت ،
إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
چه من بيناام بدانچه « 3 » مىآريت . ( 11 )
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ
و مر سليمان را باد بود ، و بامداد رفتن وى يكماهه راه بود ، و يكماهه راه رفتن شبنگاه بود .
وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ
و روان كرديم « 4 » مر او را چشمهء مس و گويند چشمهء رو ،
وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ
و از پريان كسان بودند كه كار كردندى در « 5 » پيش او كار او « 6 » ، به فرمان كردگار او .
وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا
و هر كه بگرايستى از فرمان ما كه به طاعت وى فرموده بوديم ،
نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ
بچشانيديمى مر وى را « 7 »
هامش
( 1 ) - ن و ت : كرديم .
( 2 ) - اصل : بدرراند .
( 3 ) - ن : بدانج .
( 4 ) - ن : كرد .
( 5 ) - ن : « در » ندارد .
( 6 ) - ن و ت : « كار او » ندارد .
( 7 ) - ن : مر او را .