مر موسى را بسيار آزردند ، و وى را « 1 » ديوانه و جادو و دروغگوى خواندند ،
فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا
خداى تعالى پاكى وى پيدا كرد از آنچه « 2 » گفتند
وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً
و بود نزد اللّه ، با قدر و با جاه . ( 69 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ
اى مؤمنان از خداى تعالى بترسيت
وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
و گفتار صواب گوييت . ( 70 )
يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ
تا به صلاح آورد « 3 » طاعتهاى با نقصان شما را
وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
و بيامرزد گناهان شما [ را ] ؛
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه خداى را و رسول وى را « 4 » طاعت دارد ،
فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
رستگارى عظيم به دست آرد . ( 71 )
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ
ما عرضه كرديم امانت را ، يعنى امور ديانت را ، بر آسمانها و زمينها و كوهها و گفتيم اگر بگزاريت شما را ثواب ، و اگر فروگذاريت بر شما عقاب ؛ و اين بود عرض تعريف ، نه عرض تكليف ؛
فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها
پذرفتن نتوانستند ،
وَ أَشْفَقْنَ مِنْها
و از آن بترسيدند .
وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ
و پذرفتش آدم و آدميان ؛
إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
و آنك كفر آورد از فرزندان وى نيك ستمكار بود و نيك نادان . ( 72 )
لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ
تا عذاب كند خداى تعالى مردان و زنان منافقان و مشركان را ،
وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
و توبه پذيرد و بيامرزد مردان و زنان مؤمنان را ؛
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
و خداى تعالى آمرزنده است ، و بر بندگان بخشاينده است . ( 73 )
هامش
( 1 ) - ن : و را .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : آرد .
( 4 ) - ن : و را .