بر تو ؛
وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها
و زنى « 1 » گرويده ، و خويشتن به تو بخشيده ، چون تو وى را « 2 » به زنى خواسته و طلبيده ؛
خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
ترااند اينها بر خلوص ، و روا نبود بعد تو نكاح ايشان كسى را بر عموم و [ بر ] خصوص . و قيل اين بخشنده بر خلوص ترا شد بىكابين ، و به حقّ ديگر مؤمنان نبود چنين .
قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ فِي أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ
ما « 3 » دانستهييم آنچه « 4 » واجب كردهييم برايشان ، از كابين زنان ايشان « 5 » ، و بهاى كنيزكان ، و ترا روا داشتيم رايگان ؛
لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ
تا نبود بر تو رنج و مشقت ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
و خداى تعالى آمرزنده است و با رحمت . ( 50 )
تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ
و حلال كرديم ترا كه تأخير كنى از ايشان آن را كه تو خواهى ،
وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ
و فراز آرى به خويشتن آن را كه خواهى ؛
وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ
و آن را جويى و خوانى ، از آنها كه جدا كنىشان و مانى .
فَلا جُناحَ عَلَيْكَ
بزهاى نيست بر تو بدين خواندن ، بعد ماندن ، و رجعت كردن ، بعد از « 6 » طلاق دادن ؛
ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ
اين نزديكتر بدانك روشن [ شود ] چشمهاى ايشان ، چون دانند كه مىكنى به فرمان .
وَ لا يَحْزَنَّ
و غمگين نشوند ،
وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ
و همه بدانچه « 7 » دهىشان رضا دهند ؛
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ
و خداى تعالى مىداند آنچه « 8 » در دلهاى شماست ،
وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً
و خداى تعالى به مصالح بندگان داناست ؛
حَلِيماً
حليم است زودناگيرنده ، و عذر پذيرنده . ( 51 )
هامش
( 1 ) - اصل : زن .
( 2 ) - ن : و را .
( 3 ) - ن : « ما » ندارد .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : شان .
( 6 ) - ن : « از » ندارد .
( 7 ) - ن : بدانج .
( 8 ) - ن : آنج .