وَ مُبَشِّراً
و مژدهدهندهء اهل ايمان و طاعت ،
وَ نَذِيراً
و ترسانندهء اهل كفر و معصيت .
( 45 )
وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ
و خوانندهء به خداى عزّ و جلّ به فرمان ،
وَ سِراجاً مُنِيراً
و چراغ تابان . ( 46 )
وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً
و مژده ده « 1 » مؤمنان را كه مر ايشان راست از خداى تعالى فضل بزرگوار
وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ
و كافران [ را ] و منافقان را طاعت مدار .
وَ دَعْ أَذاهُمْ
و بمان آزارشان تا وقت فرمان كارزار شان ،
وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
و توكل كن بر آفريدگار ، و بسنده است خداى تعالى سازندهء كار . ( 47 - 48 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ
اى مؤمنان چون زنان گرونده را به زنى كنيت ،
ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ
باز طلاق دهيتشان پيش از آنك ايشان را ببساويت « 2 » ؛
فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها
نيست شما را بر ايشان عدّتى كه آن را شمار داريت ،
فَمَتِّعُوهُنَّ
متعهشان بدهيت ،
وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا
و بر مجاملت و حسن معاملتشان رها كنيت . ( 49 )
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ
اى پيامبر ما حلال كرديم مر ترا آن زنانى كه به كابينشان پذرفتى ،
وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ
و آن كنيزكان كه از غنيمتشان گرفتى
وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ
و دختران عمّانت ، و دختران عمّگانت ، و دختران خالانت ، و دختران خالگانت ، يعنى هم « 3 » از تبار پدرت ، و هم از تبار مادرت .
اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ
آنها كه « 4 » هجرت كرد [ ها ] ند با تو مباح است نكاح اينها
هامش
( 1 ) - ن : و مژده .
( 2 ) - ن : به پساويت .
( 3 ) - ن : « هم » ندارد .
( 4 ) - ن : كه هم .