مرگ كه گماشته شده است بر شما ؛
ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
باز بازگردانيده شويت به پروردگار خويش ، از بهر جزاى كردار خويش . ( 11 )
وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
و اگر ببينى يا محمد چون مشركان ، سرها فرودافكنند « 1 » نزد شمار پروردگارشان
رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا
مىگويند اى پروردگار ما ديديم و شنوديم
فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ
به دنيا بازبرمان تا ايمان آريم ، و طاعت كنيم ، چه ما بىگمان شديم ؛ حالى بينى با هيبت ، و مقامى بينى با سياست . ( 12 )
وَ لَوْ شِئْنا لَآتَيْنا كُلَّ نَفْسٍ هُداها
و اگر بخواستيمى بداديمى « 2 » هر تنى را هدايت وى ، و ليكن نداديم كافر را چون دانستيم از وى « 3 » اختيار ضلالت وى
وَ لكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ
و حقيقت شد وعيد من كه هرآينه پر كنم دوزخ سوزان ، از پريان و آدميان . ( 13 )
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا
بچشيت بدانك به فراموشتان « 4 » مانده بوديت ياد ديدن اين روز را « 5 » ،
إِنَّا نَسِيناكُمْ
چه مانديمتان چون فراموشتان در آتش با سوز را « 9 » ؛
وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ
و بچشيت عذاب جاويدان « 6 » ،
بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
بدانچه « 7 » كرديت « 8 » به دنيا از كفر و عصيان . ( 14 )
إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً
به آيات ما آنها گروند ، كه چون به وى پند داده شوند به سجده افتند ،
وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
و خداى تعالى را حمد و تسبيح آرند ،
وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
و ايشان كبر نكنند . ( 15 )
هامش
( 1 ) - ن : فرو .
( 2 ) - ن : بدادى .
( 3 ) - ن : « از وى » ندارد .
( 4 ) - اصل : به فراموشتان - ن و ت : به فرامشتان .
( 5 ) - ن : « را » ندارد .
( 6 ) - ن : جاودان .
( 7 ) - ن : بدانج .
( 8 ) - ن : بكرديت .
( 9 ) - ن : « را » ندارد .