را كه عبادت آريت مر « 1 » خداوند اكبر را ؛
وَ اتَّقُوهُ
و از وى بترسيت ،
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اين مر شما را بهتر اگر مىدانيت . ( 16 )
إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً
مىپرستيت به جز خداى تعالى بتانى را
وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً
و مىگوييت بهتانى را ؛
إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقاً
آنها كه مىپرستيتشان به جز خداى تعالى نتوانند ، كه به شما روزى رسانند .
فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ
روزى به نزد خداى تعالى جوييت ،
وَ اعْبُدُوهُ
و وى را « 2 » پرستيت ،
وَ اشْكُرُوا لَهُ
و وى را « 3 » شكر آريت
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
به جزاى وى بازگرديت . ( 17 )
وَ إِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ
و اگر دروغ گوى داريت مصطفى را اى مكّيان ، پس دروغ گوى داشتند پيامبران خويش را پيشينيان ،
وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
و نيست بر رسول مگر رسانيدن با بيان . ( 18 )
أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ
ا نمىبينند كه چگونه آفريد خداى تعالى خلق را به ابتدا ، باز برانگيزدشان به عقبى ؛
إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
و هرآينه آن ، بر خداى تعالى آسان . ( 19 )
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ
بگو يا محمد برويت در جهان ،
فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ
بنگريت كه چگونه آفريد به آغاز چندين آفريدگان ،
ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ
بازآفريند [ خداى ] ايشان را بدان جهان ؛
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
چه خداى تعالى بر هر چيزى تواناست . و توانايى بر كمال و راست . ( 20 )
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ
عذاب كند آن را كه خواهد ، و ببخشايد بر آنك خواهد ؛
وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
و به جزاى وى بازگردانيده شويت ، چون باز زنده گرديت . ( 21 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : « مر » ندارد
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : ورا .