تورات و قرآن هر دو سحراند يكديگر را بر فريفتن مردمان معين
وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ
و گفتند ما نگرويدهييم بدان و « 1 » بدين . ( 48 )
قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بگو يا محمد بياريت كتابى از خداوند تعالى « 2 » راه نمايندهتر از « 5 » تورات و قرآن ، تا باشيم متابع آن ، اگر هستيت راستگويان . ( 49 )
فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ
اگر مر ترا اجابت نكنند ،
فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ
بدانكه به دم هواهاى خويش مىروند ،
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ
و كيست گمراهتر از آنك به دم هواى خويش رود ، بىهدايتى كه از خداى تعالى بود ،
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
خداى تعالى راه راست ندهد ، آن را كه بر اختيار ضلالت ثابت بود . ( 50 )
وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
و پيوسته كرديم مر ايشان را وعده و وعيد ، و قصص گذشتگان قريب و بعيد ؛ تا پند گيرند ،
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ
آنها كه داديمشان تورات پيش از قرآن ايشان به قرآن مىگروند ؛ يعنى عبد اللّه بن سلام و ياران وى ، و نجاشى و متابعان وى . ( 51 - 52 )
وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا
و چون خوانده مىشود بر ايشان قرآن ، مىگويند ما آوردهايم به وى ايمان ، چه وى حق است از پروردگارمان ،
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ
ما بوديم پيش از اين دين اسلام را معتقدان . ( 53 )
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا
آنها داده شوند ثواب خويش دوباره بر آنك ثابت بودند بر حق ،
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ
و دفع مىكنند به احتمال خويش جفاى خلق ؛
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
و از آنچه « 3 » روزى داديمشان هزينه « 4 »
هامش
( 1 ) - ن : و هم .
( 2 ) - ن و ت : راهنماىتر .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن و ت : نفقه .
( 5 ) - ن و ت : راهنماىتر .