مىكنند ،
وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ
و چون باطلى شنوند روى از وى بگردانند .
وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا
و گويند ما راست جزاى كرد [ ار ] ما
وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
و شما راست جزاى كردار شما
سَلامٌ عَلَيْكُمْ
امان شما را و سلامت از آنك سعى كنيم در آزار شما ؛
لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ
راه نادانان نجوييم ، و با ايشان به لجاج سخن نگوييم ، ( 54 - 55 )
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ
تو نتوانى كه به راه راست آورى « 1 » ، آن را كه تو دوست دارى ؛
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
و ليكن خداى تعالى راه راست دهد ، آن را كه خواهد .
وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
و وى خداى تعالى داناست ، به روندگان راه راست . ( 56 )
وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ
و گفتند اگر متابع راه راست مىباشيم با تو
نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا
ربوده مىشويم از اين زمين ،
أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً
ا نه دستگاه داديمشان در حرم آمن و بلد امين .
يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ
ميوههاى هر شهرى سوى وى مىآرند ،
رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
و اين روزيى است از ما و ليكن بيشترين « 2 » ايشان نمىدانند . ( 57 )
وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَها
و چند هلاك كرديم از اهل شهرى كه طاغى شدند در معيشت خويش ، و نياوردند شكر نعمت خويش
فَتِلْكَ مَساكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا
آنك جايهاى باش ايشان ، گشته ويران ، در وى باشنده نى مگر اندكى كه مانده است آبادان . و قيل باشنده نى در وى بعد رفتن ايشان ، مگر جغد و براشتوان ،
وَ كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ
و ما بوديم گيرندهء آن « 3 » . ( 58 )
هامش
( 1 ) - ن : آرى .
( 2 ) - ن : بيشترى - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : نى در او مگر جغد و براشتو و ما بوديم گيرندهء آن بعد رفتن ايشان .