وَ قالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ
و گفت مادر موسى مر خواهر موسى را كه پى برش
فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
بديدش از دور چون برفت بر اثرش ، و ايشان را آگاهى نى از خبرش . ( 11 )
وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ
و بازداشتيم موسى را از گرفتن پستانهاى زنان ، پيش از آن ؛
فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُ لَكُمْ وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ
گفت خواهر موسى ا راه نمايمتان ، بر اهل بيتى كه بپذيرندش از بهر شما و ايشان مروى را « 1 » نيكوخواهان . ( 12 )
فَرَدَدْناهُ إِلى أُمِّهِ
بازرسانيديمش به سوى « 2 » مادرش ،
كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ
تا روشن شودش چشمش به پسرش ، و نماند غم غم خورش ؛
وَ لِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
و تا بداند كه وعدهء خداى تعالى حق است ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
و ليكن بيشترين ايشان نمىدانند كه اين صدق است . ( 13 )
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ
و چون رسيد به قوّت برنايى خويش و آن از هژده سالگى بود تا سى سال ،
وَ اسْتَوى
و تمام شد بر عقل « 3 » و توانايى خويش بر سر چهل سال ؛
آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً
و داديمش حكمت و دانايى ،
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
و همچنين جزا دهيم مر نيكوكاران را بسزايى . ( 14 )
وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها
و در آمد به شهر به وقت غفلت اهل وى وقت ميان روز خفتن ، و گويند ميان نماز شام و نماز خفتن .
فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ
يافت در وى دو مرد را كه مىكردند جنگ و داورى ،
هذا مِنْ شِيعَتِهِ
اين يكى از اتباع وى يعنى سبطى ،
وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ
و آن ديگرى از دشمنان وى يعنى قبطى ؛
فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ
فرياد خواست از
هامش
( 1 ) - ن : اورا .
( 2 ) - ن : « بسوى » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : در عقل .