فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ
وى را « 1 » نجات داديم و كسهاى وى را « 6 » مگر زن وى را « 7 » ، كه تقدير كرديم كه وى از ماندگان بود در هلاكت ،
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ
و بارانيديم بر ايشان بارانى و بد بارانى به حقّ وعيدكردگان به عقوبت . ( 57 - 58 )
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
بگو يا محمد سپاس مر خداى را تعالى به هلاك كردن دشمنان ، و رهانيدن دوستان ،
وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى
و درود بر پيامبران ، و گرويدگان « 2 » گزيدگان ،
آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
ا خداى تعالى بهتر يا آنچه « 3 » شريك مىآرند از بتان . ( 59 )
أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
ا كه آفريد زمين و آسمان را ،
وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً
و فرستاد مر شما را از آسمان آب باران را
فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ
برويانيد به وى بوستانهاى با رنگهاى الوان را ،
ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها
نبود مر شما را توانايى آنك برو [ يا ] نيديتى آن درختان را .
أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ
ا خداى ديگر است با اللّه ،
بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ
بلك « 4 » ايشان قومىاند « 5 » كه مىكيبند از راه . ( 60 )
أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً
يا كى كرد مر زمين را جايگاه قرار ،
وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً
و پديد آورد در ميان وى جويهاى بسيار ،
وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ
و پديد آورد بر وى كوههاى استوار ،
وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً
و پديد آورد ميان درياى خوش و درياى شور مانعى به كمال اقتدار
أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ
ا خداى ديگر است با خداوند آفريدگار ،
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ
بلك « 8 » ايشانند همه نادانان به
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن و ت : گروندگان .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : بل كه .
( 5 ) - اصل : قوم .
( 6 ) - ن : ورا .
( 7 ) - ن : ورا .
( 8 ) - ن : بل كه .