وَ مَكَرُوا مَكْراً
و ايشان دستان كردند ،
وَ مَكَرْنا مَكْراً
و ما رسانيديم جزاى آنچه « 1 » ايشان به جاى آوردند ،
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
و ايشان نمىدانستند ، كه به ايشان بازگردد آنچه « 9 » ايشان سگاليدند . ( 50 )
فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ
بنگر يا محمد كه « 2 » چگونه بود پايان كار دستان ايشان ،
أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ
ما هلاك گردانيديمشان ، با به دم - روان ايشان . ( 51 )
فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا
آنك خانههايشان شد « 3 » ويران ، به ستمى كه كردند ايشان « 4 » ؛
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
اندرين عبرت است مر دانايان را ،
وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
و رهانيديم مؤمنان را « 5 » ، و متقيان را . ( 52 - 53 )
وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ
و فرستاديم لوط پيامبر را ، چون گفت مر قوم خود را ،
أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
ا مىكنيت كار زشت ا شما مىدانيت زشتى اين كار بد را . ( 54 )
أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ
ا شما فراز مىآييت به شهوت به مردان ، بيرون « 6 » زنان « 7 » ،
بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ
بلك « 8 » شماييت قوم نادانان . ( 55 )
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ
نبود جواب آن قوم
إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ
مگر كه گفتند ، بيرون « 10 » كنيت آل لوط را از شهرتان كه ايشان مردمانىاند كه از خويشتن پاكى مىنمايند . ( 56 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : « كه » ندارد .
( 3 ) - ن : « شد » ندارد .
( 4 ) - اصل : شان .
( 5 ) - ن : « را » ندارد .
( 6 ) - ن : برون .
( 7 ) - ن و ت : عبارت « و آن آرزو مىكنيت نه صحبت زنان » را بيشتر دارد .
( 8 ) - ن : بل كه .
( 9 ) - ن : آنج .
( 10 ) - ن : برون .