و بازنداشت مشركان را از ايمان ، بعد آمدن تمامى بيان ؛ مگر آنكه « 1 » گفتند ا رسول فرستاد پادشا ، آدمى را به ما ، همچون ما . ( 94 )
قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ
بگو يا محمد اگر بودندى در زمين فرشتگان « 2 » ، كه مىرفتند « 3 » در وى در اينجا باشندگان
لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا
فرستاديمى بر ايشان از آسمان ، فرشتهاى را رسول ايشان « 4 » . ( 95 )
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
بگو بسنده است « 5 » خداى تعالى گواه ميان من و ميان « 6 » شما ،
إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
چه وى است به بندگان خويش دانا و بينا . ( 96 )
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ
هر كرا خداى تعالى راه راست داد وى است بر راه راست رونده ،
وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ
و هر كه را گمراه كرد نيابى مر ايشان را جز « 7 » وى هيچ يارىكننده ؛
وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ
و برانگيزيمشان روز قيامت به روىهاى خويش روندگان « 8 » ،
عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا
كوران و كران و گنگان ،
مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
جاى ايشان « 9 » دوزخ سوزان
كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً
هر بارى كه خواهد فرونشستن بفزاييم فروزش آن . ( 97 )
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا
اين است جزاى ايشان به كفر ايشان ، به آيات قرآن ،
وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً
و گفتند ا بعد « 10 » آنك استخوانهاى پوسيده و خاكهاى ريزيده شويم ، بازبرانگيخته و
هامش
( 1 ) - ن : آنك .
( 2 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 3 ) - ن : مىرفتندى .
( 4 ) - ن : به ايشان .
( 5 ) - ن : پسندست .
( 6 ) - ن و ت : « ميان » دوم را ندارد .
( 7 ) - ن : بجز .
( 8 ) - اصل : رونده .
( 9 ) - ن : شان .
( 10 ) - ن : و گفتند از بعد - ت : . . . ا از بعد .