سفر به تجارت ،
إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً
چه وى بر شما بخشاينده است به رحمت .
( 66 )
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ
و چون برسد به شما بلايى در دريا ، باطل شود هرچه وى را « 1 » مىخوانيت « 2 » و نخوانيت در آن حال جز وى را « 8 »
فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ
چون برهاندتان ، و به سلامت به صحرا رساندتان ؛ روى مىگردانيديت « 3 » از اخلاص دعوت ،
وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً
و هماره « 4 » آدمى ناسپاس « 5 » بوده [ است ] در نعمت . ( 67 )
أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ
[ ا ] ايمن شديت از آنك به زمين فروبردتان به كرانهء صحرا ،
أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً
يا بفرستد بر شما بادى با حصبا ،
ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا
باز نيابيت خويشتن را كسى كه دفع كند از شما عذاب ما . ( 68 )
أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تارَةً أُخْرى
يا ايمن شديت از آنك ديگر بارتان به دريا بازبرد ،
فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قاصِفاً مِنَ الرِّيحِ
و بادى درختشكن و ديوارافكن بر كشتى شما گمارد ؛
فَيُغْرِقَكُمْ بِما كَفَرْتُمْ
و غرقه كندتان بدانچه كافر شديت ،
ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنا بِهِ تَبِيعاً
باز خويشتن « 6 » بر ما بدان مطالبى نيابيت . ( 69 )
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ
و گرامى كرديم آدميان را
وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
و برنشانديم « 7 » - شان بر ستوران در صحرا ، و بر كشتى در دريا
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
و روزى داديمشان ، از خوشىها
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا
و فضل داديمشان ، بر بسيارى از خلقان . ( 70 )
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : مىخوانديت .
( 3 ) - ن : مىگردانيت .
( 4 ) - اصل : همان .
( 5 ) - ن و ت : نسپاس .
( 6 ) - ن : خويشتن را .
( 7 ) - ن : برشانديم .
( 8 ) - ن : ورا .