است به پيوستن وى ، و بازداشته است از گسستن وى ؛
وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ
و بترسند از پروردگار خويش
وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ
و بشكوهند از بسيارى « 1 » دشوارى شمار خويش . ( 21 )
وَ الَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ
و آنها كه صبر كنند از بهر رضاى آفريدگار خويش ،
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ
و نماز بر پاى دارند در همهء روزگار خويش ،
وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
و هزينه كنند از آنچه روزى كرديمشان در نهان و آشكار خويش ؛
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ
و دفع كنند به وفا جفوت « 2 » را ، و به احسان اساءت را ، و به ايمان نكرت را ، و به توبه معصيت را
أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ
ايشان راست به عاقبت ، بهشت و نعمت . ( 22 )
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
بوستانهايى مقيم كه درآيند به وى با آبهاى گوارنده با آنها كه گرويدهاند « 3 » از پدران ايشان ، و از زنان ايشان و فرزندان ايشان ،
وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ
و فرشتگان « 4 » مىدرآيند به زيارت ايشان ، از هر درى از درهاى مملكت ايشان . ( 23 )
سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ
مىگويند سلام بر شما بدان صبرى كه كرديت
فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
نيكوسرايى « 5 » « 6 » كه به عاقبت بدست آورديت . ( 24 )
وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ
و آنها كه مىشكنند عهدى خداى تعالى را از بعد استوار بستن وى ،
وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ
و مىبرند آنچه « 7 » خداى تعالى فرموده است به پيوستن وى
وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ
و تباهى مىكنند در زمين
أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
[ آنهااند كه ايشان راست نفرين ؛ و ]
هامش
( 1 ) - ن و ت : « بسيارى » ندارد .
( 2 ) - ن : حفوت .
( 3 ) - ن : گرويده بوند .
( 4 ) - ن و ت : و فريشتگان .
( 5 ) - ن : نيك .
( 6 ) - اصل : سراى .
( 7 ) - ن : آنج .