بدهد خداى تعالى اگر بخواهد شما را به فضل خويش توانگرى و هستى ،
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
چه خداى تعالى عليم و حكيم است به راستى و درستى . ( 28 )
قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ
حرب كنيت با آنها كه نمىگروند به خداى تعالى و بر روز « 1 » قيامت ،
وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
و حرام نمىدارند آن چيزى را كه حرام كرده است خداى تعالى و رسول وى در شريعت ؛
وَ لا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ
و نمىپذيرند دين حق را و آن اسلام است و ايمان ،
مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
از آنها كه اهل كتابند از « 2 » جهودان و ترسايان ،
حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ
تا آنگه [ كه ] جزيه پذيرند و به دست خود بدهند « 3 » و ايشان خواران . ( 29 )
وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ
[ و ] جهودان گفتند [ كه ] عزير پسر خداوند است جلّ ثنائه ،
وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ
و ترسايان گفتند كه عيسى پسر خداست تقدّس اسمائه « 4 » ،
ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ
اين است گفتار ايشان به دهان ايشان ،
يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ
مانند گفتار كفّار بيشتر است اين سخنان « 5 » ايشان .
قاتَلَهُمُ اللَّهُ
هلاك كرد « 6 » شان خداى تعالى و عقوبت ،
أَنَّى يُؤْفَكُونَ
چگونه گردانيده مىشوند از هدايت به ضلالت . ( 30 )
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ
گرفتند عالمان خويش و صومعهداران خويش را بدون خداى تعالى چون « 7 » ارباب ، تا مطيع مىباشند و منقاد ايشان را در هر باب ،
وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ
و عيسى ابن مريم را چون
هامش
( 1 ) - ن : و به روز .
( 2 ) - ن و ت : يعنى .
( 3 ) - ن و ت : « نپذيرند » و « ندهند » .
( 4 ) - ن و ت : تقدست اسمائه .
( 5 ) - ن : بهتان .
( 6 ) - ن : هلاك كناد .
( 7 ) - ن : همچون .