معبود داشتند ، و روزگار در عبادت وى گذاشتند ؛
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ سُبْحانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
فرموده نشدند مگر كه عبادت آرند مر خداى را كه جز وى خداى نى ، پاك است از آنچه « 1 » ترسايان شريك مىآرند از معبود خواندن عيسى . ( 31 )
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ
مىخواهند كه فرومىرانند به گفتار خويش نور خداوند را يعنى قرآن را ، و گويند ايمان را ، و گويند حجّت و برهان را ؛
وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ
و نخواهد خداى تعالى مگر تمام كردن اين نور رخشان « 2 » ،
وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
و اگر چه دشوار مىدارند جهودان و ترسايان . ( 32 )
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ
وى است آن خداوندى كه فرستاد « 3 » رسول خويش محمد مصطفى را به خلق ، بر راه « 4 » راست و دين حق ؛
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
تا غلبه دهد اين دين را بر همهء اديان ،
وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
و اگر چه دشوار دارند مشركان . ( 33 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ
اى مؤمنان ، بسيارى از عالمان جهودان ، و ترسايان ، و صومعه - داران ، مىخورند به باطل مالهاى مردمان ،
وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و بازمىدارند از راه ايمان ؛
وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ
و آنها كه گنج مىنهند زر و سيم ،
وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و هزينه نمىكنند آن را در راه خداى تعالى به طوع و تسليم ،
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
مژده ده ايشان
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - اصل : رخشان را ، كه بواسطه حفظ وزن آن را اصلاح كرديم .
( 3 ) - ن : بفرستاد .
( 4 ) - ن : به راه .