الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
آنها كه ايمان آوردند و هجرت كردند از وطن خويش ، و جهاد كردند در سبيل خداى تعالى به مال و تن خويش ؛
أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ
بزرگترند به درجه نزد « 1 » آفريدگار خلقان ،
وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
و آنهااند رستگاران . ( 20 )
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ
مژده دهدشان پروردگار ايشان ، به رحمت و رضوان ،
وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ
و به بوستانهااى كه ايشان را بود در وى نعمت پايدار ،
خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
جاويدانان « 2 » بوند در وى و به نزد خداى تعالى است مزد بزرگوار . ( 21 - 22 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ
اى مؤمنان مگيريت پدران و برادرانتان را دوستان ، اگر ايشان برگزينند كفر را بر ايمان ،
وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
و هر كه به دوستى گيردشان آنهااند ستمكاران . ( 23 )
قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ
بگو يا « 3 » محمد اگر هستند پدران شما ،
وَ أَبْناؤُكُمْ
و پسران شما ،
وَ إِخْوانُكُمْ
و برادران شما ،
وَ أَزْواجُكُمْ
و جفتان شما ،
وَ عَشِيرَتُكُمْ
و خويشان شما ؛
وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها
و مالهااى كه ورزيديت ،
وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها
و بازرگانى كه از كساد وى ترسيديت « 4 »
وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها
و جايهاى باشيدن « 5 » كه پسنديديت ؛
أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
دوستتر به نزد شما از خداى تعالى و رسول وى ،
وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ
و [ از ] جهاد در سبيل وى ،
فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ
آماده باشيت آمدن « 6 » عذاب ناگهان را ،
هامش
( 1 ) - ن : به نزد .
( 2 ) - ن : جاودانان .
( 3 ) - ن : اى .
( 4 ) - اصل : ترسيت .
( 5 ) - ن و ت : باشى .
( 6 ) - ن : بامدن .