إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ
ياد كنيت چون مىخواستيت از خداى خويش فرج و نصرت ،
فَاسْتَجابَ لَكُمْ
آمدتان جواب اجابت ؛
أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ
كه من مدد فرستندهام شما را هزار فرشته « 1 » ، بر اثر يكديگر آينده . ( 9 )
وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ
و نفرستاد خداى تعالى اين مدد مگر بشارت شما را ، و آرام دل و راحت شما را ؛
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
و نيست نصرت مگر از آفريدگار خلقان ،
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
و خداى تعالى عزيز است در ملك و سلطان ، حكيم است در حكم و فرمان . ( 10 )
إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ
چون فرومىپوشانيد « 2 » چشمهاى شما را به خوابى تا ايمن گرداندتان « 3 » از خوف و هيبت ،
وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ
و مىفرستاد بر شما از آسمان آبى تا پاك گرداندتان « 5 » از حدث و جنابت ؛
وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ
و تا ببرد از شما وسوسهء شيطان ،
وَ لِيَرْبِطَ عَلى قُلُوبِكُمْ
و تا قوى گرداند دلهاىتان ،
وَ يُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدامَ
و تا استوار گرداند پايهاى شما را در قتال ايشان . ( 11 )
إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ
چون وحى كرد خداى تو به فرشتگان ،
أَنِّي مَعَكُمْ
كه منم يار و نگهدارتان ،
فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا
قوى كنيت شما به سخن نيكو دلهاى مؤمنان ،
سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ
هرآينه درافكنم ترسى در دلهاى كافران ؛
فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ
گردنها مىزنيت ، و انگشتهاى دستها و پايهاى ايشان بيرون « 4 » مىاندازيت . ( 12 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
اين بدان است كه ايشان راست با خداى تعالى و
هامش
( 1 ) - ن : فريشته .
( 2 ) - ن : فرومىپوشيد .
( 3 ) - ن و ت : كندتان .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - ن و ت : كندتان .