لا يُكَلِّمُهُمْ وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا
أ نديدند كه وى با ايشان سخنى نمىگويد ، و ايشان را راهى نمىنمايد ؛
اتَّخَذُوهُ وَ كانُوا ظالِمِينَ
وى را « 1 » به معبودى گرفتند ، و ظلم بود آنچه « 2 » كردند و گفتند . ( 148 )
وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ
و چون از آن كرده پشيمان شدند ،
وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا
و ديدند كه ايشان گمراهان شدند ،
قالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا
گفتند اگر نبخشايد پروردگار ما « 3 » ، و نيامرزد مر ما را « 4 » ؛
لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
هرآينه باشيم از زيانكاران ، و به دنيا و آخرت از خاكساران .
( 149 )
وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً
و چون بازگشت موسى به سوى قوم خويش خشمآلوده « 5 » و غمگين ،
قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي
گفت بدكارى كرديت شما به « 6 » غيبت من در دين ،
أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ
چرا پيشى كرديت به رسيدن « 7 » فرمان خداى تعالى بدين ،
وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ
و نهاد آن الواح را بر زمين .
وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ
و گرفت سرى برادرى خويش ،
يَجُرُّهُ إِلَيْهِ
مىكشيد او را برى خويش .
قالَ ابْنَ أُمَّ
گفت اى پسر مادرم ، يعنى اى برادرم ،
إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي
اين قوم ضعيف داشتندم ،
وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي
و مىخواستند تا « 8 » بكشندم ؛
فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ
شاد مكن به من دلهاى دشمنان ،
وَ لا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و مدار مرا از اين قوم ظالمان .
( 150 )
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : بر ما .
( 4 ) - ن : ما را .
( 5 ) - ن و ت : خشمآلود .
( 6 ) - ن : بدكارى كه كرديت به . . .
( 7 ) - ن و ت :
بر رسيدن .
( 8 ) - ن : كه .