تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً
مىسازيد در پشت وى كوشكهاى به آيين ،
وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً
و مىكنيت در كوهها خانههاى حصين ،
فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ
ياد كنيت نعمتهاى خداوند جهانآفرين ،
وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
و مباشيت تباهىكنندگان در روى زمين . ( 74 )
قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ
گفتند كلانان گرد [ ن ] كشان قوم بدكردار وى ،
لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ
مر ضعيفداشتگان مؤمنان را از اهل روزگار وى ،
أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ
أ شما صالح را « 1 » رسول مىدانيت از پروردگار وى .
قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ
گفتند ما بدانچه « 2 » وى بدان فرستاده شده است گروندگانيم ،
قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
گفتند متكبّران كه ما مر آن را كه شما به وى گرويديت منكرانيم . ( 75 - 76 )
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ
پى زدند آن مادهشتر را ،
وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ
و ظاهر كردند آن « 3 » بىفرمانى و تكبّر را ؛
وَ قالُوا يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا
و گفتند اى « 4 » صالح بياور « 5 » به ما آنچه « 6 » ما را به وى مىترسانى ،
إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
اگر از جملهء پيامبرانى . ( 77 )
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
گرفتشان رجفه ، بانگ جبرئيل با زلزله ؛
فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ
شدند در شهر خويش به « 7 » زمين افتادگان ، به زانو درآيندگان جاندادگان .
( 78 )
فَتَوَلَّى عَنْهُمْ
روى بگردانيد از ايشان ،
وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّي
هامش
( 1 ) - ن : مر صالح را .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : « آن » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : يا .
( 5 ) - ن و ت : بيار .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن : بر .