قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ
و بر دلهاى ايشان پوششى نهاديم تا فهم نمىكنند ،
وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً
و در گوشهاى ايشان كرى نهاديم تا نمىشنوند ،
وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها
و اگر ببينند هر معجزه نگروند ،
حَتَّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ
تا چون به سوى تو آيند ، با تو جدل كنند .
گويند كافران ، كه نيست اين مگر افسانههاى پيشينيان . ( 25 )
وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ وَ إِنْ يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ
و ايشان - بازمىدارند ديگران را از اتباع وى ، و خود دور مىباشند از استماع وى ؛ و جز خويشتن را هلاك نمىگردانند ، و غايت عقوبت جنايت خود را نمىدانند . ( 26 )
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ
و اگر بينى يا محمد چون بازدارندشان بر لب دوزخ به عقبى ،
فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
گويند كاشكى [ باز ] بردندى ما را به دنيا ، و به دروغ نداريم رسول را و كتاب مولى « 1 » ، و باشيم از اهل ايمان و تقوى ، بينى ايشان را در بزرگتر عقوبت « 2 » و بلوى . ( 27 )
بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ
بلك « 3 » پديد آمد ايشان را آنچه « 4 » پوشيده مىداشتند پيش از آن ،
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ
و اگر بازآورده شوند بدين جهان ، بازگردند بدانچه « 5 » نهى كرده شدند از وى از كفر و عصيان ،
وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
و ايشانند - دروغگويان . ( 28 )
وَ قالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا
و گفتند نيست اين « 6 » مگر زندگانى اين جهان ،
وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
و نييم ما به قيامت برانگيختگان . ( 29 )
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلى رَبِّهِمْ
و اگر ببينى چون موقوف كرده شوند به فرمان پروردگارشان ،
هامش
( 1 ) - ن : مولى را .
( 2 ) - ن و ت : بزرگ عقوبت .
( 3 ) - ن : بل كه .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : بدانج .
( 6 ) - ن : « اين » ندارد .