مهلت . ( 8 )
وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا
و اگر فرشتهاى « 1 » فرستاديمى بر زمين گردانيديمى وى را « 2 » بر صورت آدمى تا بتوانستندى ديدن ديدار وى ، و فهم كردندى گفتار وى ،
وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ
پوشيده كرديمى بر كافران ، آنچه پوشيده مىكنند ايشان . ( 9 )
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ
و فسوس مىكردند « 3 » بر پيغامبران پيشين اهل آن روزگار ايشان ،
فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
فرودآمد به فسوسكنندگان جزاى كار ايشان . ( 10 )
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
بگو يا محمد برويت در جهان ، و بنگريت كه چگونه شد عاقبت كار كافران . ( 11 )
قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
بگوى « 4 » كراست آنچه « 5 » در آسمانها و زمينهاست ،
قُلْ لِلَّهِ
تو بگوى مر خداى راست ، اگر ايشان نگويند اين جواب راست .
كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
وعده كرد پروردگار شما از خود شما را رحمت ،
لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ
هرآينه جمع كندتان به قيامت ، نيست در وى شك و شبهت ؛
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
آنها كه شدند از خاكساران ، ايشان نيارند ايمان . ( 12 )
وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
و مر وى را « 6 » ست هر چه آرامگيرنده است در شبها و روزها ،
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
و وى است شنواى دانا . ( 13 )
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا
بگوى يا محمد ا جز خداى را گيرم به دوستى ،
فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
هامش
( 1 ) - ن : فريشتهاى .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : كردندى .
( 4 ) - ن : بگوى كه .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : ورا .