يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ
از پس وصيّت يا وام ،
غَيْرَ مُضَارٍّ
ضرر نارسانيده در اين اقسام ،
وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ
فرمان است بدين همه از ملك علّام ؛
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ
و خداى تعالى داناست به اهل « 1 » طاعت و اهل معصيت ، و زودناگيرنده است عاصى را به عقوبت . ( 12 )
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ
اينهاست معالم اسلام ، و جدا كنند ميان حلال و حرام ،
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه طاعت دارد خداى تعالى را و رسول ورا به ايمان و گزاردن فرمان ،
يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
اندر آردش به بوستانهاى بهشت جاويدان « 2 » ، كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى [ در ] جويها آبهاى روان ،
وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
و اين است رستگارى بزرگ به حقّ ايشان . ( 13 )
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه بىفرمانى كند خداى تعالى را و رسول وى را « 3 » در همهء فرمانها ،
وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ
و اندر گذرد از همهء حدها و نشانها ؛
يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها
اندر آردش به دوزخ در آنجا جاويدان « 5 » ماننده ،
وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ
و مرو را بود عذاب خواركننده . ( 14 )
وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ
و آن زنان كه « 4 » از شما كه زنا كنند ،
فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ
چهار گواه خواهيت كه بر زناى ايشان گواهى دهند ؛
فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
اگر گواهى دهند بازداريت اين زنان را در خانهها تا آنگاه كه بميرند ، يا خداى تعالى ايشان را خلاصى پديد آرد كه از حبس برهند ؛
هامش
( 1 ) - اصل : با اهل .
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : ورا .
( 4 ) - ن : « كه » ندارد .
( 5 ) - ن : جاودان .