تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
آنهااند كه آماده كرديم به حقّ ايشان ، عذاب دردگين بدان جهان . ( 18 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً
اى مؤمنان نشايدتان كه ميراث گيريد زنان مورث خويش را به جبر ، چنانك عادت شما بود در حال كفر ؛
وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ
و كار تنگ مكنيت بر زنان كه به زنى كرديد ،
لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ
تا بازستانيت بعضى از آن كابين كه به ايشان سپرديت ؛
إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ
مگر كه زنا كنند ، و با يافت شما ديگرى جويند . و گويند معنى آنست كه بدخويى يا دراز زبانى كنند ، آنگاه روا بود كه بدان آرى كه خويشتن را « 1 » بخرند ، و بشايد كه بگيرى بدل خلع كه بدهند .
وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ
و بجاى آريد با ايشان مجاملت ، و حسن معاملت ؛
فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً
اگر كراهيّت داريد ايشان را به سبب بدخويى ، يا زشتى يا ناكدبانويى ، بود كه كراهيّت داريت آن كارى كه نهاده بود خداى تعالى در وى خير بسيار : فرزند [ ى ] شايسته به دنيا ، يا ثواب صابران و محسنان به عقبى . ( 19 )
وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ
و اگر خواهيت كه بدل كنيت زنى بجاى زنى « 2 » به طلاق اين و نكاح آن ،
وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً
و داده باشيت يكى را پرى پوست گاوى زر سرخ به دست‌فيمان « 3 » ،
فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً
بازمستانيت چيزى از آن .
أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً
ا مىستانيتش به بهتان ، و به بزهء پيدا نه پنهان ؛ يعنى گويى از زن كارى آمد محال ، يا گويى اين كه من كردم به شريعت مباح است و حلال ؛ و هر دو سخن بهتان است ، و در وى
هامش
( 1 ) - ن : « را » ندارد . ( 2 ) - اصل : زن به جاى زن . ( 3 ) - ن و ت : بدست پيمان .