فرماييت « 1 » .
قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي
گفت مقر آمديت و پذرفتيت ، و بر اين عهد من گرفتيت ،
قالُوا أَقْرَرْنا
گفتند بدين اقرار داديم ، و بر اين قرار داريم « 2 » ،
قالَ فَاشْهَدُوا
گفت اى فرشتگان گواه « 3 » باشيت بر پيغامبران ، و گويند اى پيغامبران گواه « 11 » باشيت بر امّتان ،
وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
و من با شما گوايم بر قبول عهد ايشان . ( 81 )
فَمَنْ تَوَلَّى بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
هر كه روى بگرداند از اين عهد از امّتان ، ايشانند از فرمان بيرون « 4 » روندگان . ( 82 )
أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ
آيا جز دين خداى تعالى دينى مىجويند « 5 » ،
وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
و مرو را گردن داد هر چه در آسمانها و زمينهاست به طوع و كره و همه به جزاى وى بازگردند . ( 83 )
قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ
بگو يا محمد كه گرويديم به خداى تعالى به آنچه « 6 » وحى كرده شد به ما يعنى قرآن ،
وَ ما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ عَلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ
و بدانچه « 7 » وحى كرده شد به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندان « 8 » ،
وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى وَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ
و به آنچه « 10 » داده شد به موسى و عيسى و پيغامبران از پروردگار ايشان ،
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ
جدا نكنيم بعضى را از بعضى « 9 » پيغامبران ،
وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
و ماييم مر خداى را گردن دهندگان ، و در توحيد مخلصان . ( 84 )
هامش
( 1 ) - ن : بفرماييت .
( 2 ) - ن و ت : بدين اقرار داريم و بر اين قرار داديم .
( 3 ) - ن : گواه .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - اصل : مىجوييت ، و در آيه نيز تبغون ضبط است .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن : بدانج
( 8 ) - اصل : فرزندان او .
( 9 ) - ن : بعضى از .
( 10 ) - ن : بدانج
( 11 ) - ن : گواه .