ورا امين دارى بر قنطارى امانت بگزارد ،
وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
و از ايشان كس است كه اگر وى را « 1 » امين دارى بر دينارى ندهد و بازدارد ،
إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً
مگر كه هماره بر طلب آن بر ايستى تا آن كه « 2 » بازدهد و بسپارد .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ
اين بدانست كه مىگويند نيست بر ما به گرفتن مال عرب و بال ،
وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
و مىگويند بر خداى تعالى دروغ و مىدانند كه اين باطل است و محال .
( 75 )
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
نه چنان است ، كه گفتار ايشان است ؛ هر كه وفا كند به عهد خويش ، و متقى باشد به جهد خويش ؛ خداى تعالى دوست دارد متقيان را و وفا كند به حقّ ايشان وعده خويش . ( 76 )
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ
آنها كه مىگيرند به شكستن عهد خداى ، و سوگند به دروغ خوردن خداى « 3 » ،
ثَمَناً قَلِيلًا
بهاى اندك يعنى بهرهء دنيايى ،
أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ
آنهااند كه نيستشان هيچ بهرهء خير عقباوى
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ
و خطاب لطف نكندشان خداى تعالى به قيامت ،
وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
و نكند با ايشان « 4 » نظر رحمت روز قيامت
وَ لا يُزَكِّيهِمْ
و ندهدشان ثواب و ثنا و طهارت
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
و ايشان را بود عذاب دردگين به آخرت . ( 77 )
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ
و از ايشان گروهى هيند « 5 » ، كه زفانهاى خويش به خواندن تورات تحريف كرده مىگردانند ، تا شما نادانان پنداريت كه اين از تورات است
هامش
( 1 ) - ن : او را .
( 2 ) - ن : تا آنگه كه .
( 3 ) - ن و ت : به خداى .
( 4 ) - ن : به ايشان .
( 5 ) - اصل : گروههيند .