و آنكه كه درشذند از آن [ 204 ] درهاى بركنده كه فرموذه بوذ بذر ايشانرا سود نداشت آن حذر ايشانرا هيج جيز از خواست خذاى و به كار نيامذ الّا حاجة فى قلب يعقوب القاها على لسانه فادّيها مكر آنج جيزى در دل يعقوب افتاد خواست او كه آن را به زبان او كنذ تا از دل وى بيرون شود
وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ
فى قوله
وَ ما أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ
و يعقوب مردى با دانش بوذ دانست او كه حذر از قدر نرهاند كه ما آموخته بوذيم او را لكن بيشتر مردمان نمىدانند
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 69 ]
وَ لَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ آوى إِلَيْهِ أَخاهُ قالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 69 )
و جون بر يوسف درشذند براذر خويش را بنيامين با خوذ آورد و خوذ او را خالى كرد كفت من يوسفم هام ماذر تو نكر تيمار ندارى و باك از آنج ايشان كردند با من و ازينج كنند بس اين يعنى بكذاشتن بنيامين بمصر و بازكشتن با كنعان
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 70 تا 72 ]
فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ جَعَلَ السِّقايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ ( 70 ) قالُوا وَ أَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ ما ذا تَفْقِدُونَ ( 71 ) قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِكِ وَ لِمَنْ جاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ ( 72 )
جون ايشانرا كسيل كرد ساخته السّقاية و الصّواع فى السّورة واحد و هو الملوك الفارسىّ من فضّة و كانت من فضّة منقوشة بالذّهب اعلاه اضيق من اسفله كانت العجم تشرب به يوسف فرمود تا آن صواع در جوال بنيامين بنهان كردند
ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ
آباز دهندهء بر در شهر آباز داذ آنكه كه كاروان در رفت ايستاذ كفت
أَيَّتُهَا الْعِيرُ
يا اصحاب العير اى كاروانيان بازداريد كه در ميان شما دزد است
قالُوا وَ أَقْبَلُوا
آن كاروانيان جواب دادند و روى [ 205 ]