تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
نيكوكاران

[ سوره هود ( 11 ) : آيات 116 تا 117 ]

فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كانُوا مُجْرِمِينَ ( 116 ) وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها مُصْلِحُونَ ( 117 )
فَلَوْ لا كانَ
معنى آنست كه فهلّا كان جرا نبوذ از كروهان كه بيش از شما بوذند هشياران و زيركان و دانايان كه باز زدنديذ از تباهى كردن در زمين مكر آن اندكى كه بوذند از آن‌كه ما رهانيذيم از عذاب از بيشينان معنى آنست كه هر قرنى از بيشينان و هر قومى كه در ميان ايشان زيركان بوذند كه مىباز زذند از فساد آن قوم را عذاب نكرديم و هلاك و آن اندك قوم بوذند جرا آن ديكران قومها كه عذاب كرديم در ميان ايشان هم زيركان نبوذند كه ايشانرا باز زذنديذ از فساد تا ما ايشانرا عذاب نكرديذ
وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا
و بيداذ كرانرا بر بىفراخ جهانى و فراخ توانى و توانكرى و انبرته « 1 » و شاذى كردن تا بر بىآن استاذند التّرفة البطر و النّعمة و التّرف السّرف * و كانوا مجرمين بذان بوذند [ 182 ] و در عذاب جرم ايشانرا بوذ
وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ
و خذاوند تو هركز آن را نبوذ و نخواست كه شهرهايرا كه هلاك كرد كه آن را ببيداذ هلاك كند و اهل آن شهرها نيك فعل و نيكوكار و بصلاح *

[ سوره هود ( 11 ) : آيات 118 تا 119 ]

وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ ( 118 ) إِلاَّ مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 119 )
هامش
( 1 ) . محتملا از اصل ، انبارده : انباشته .