مسأله 1953 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى او زكات بدهد ، به قصد اينكه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
مسأله 1954 - اگر به ولى طفل و ديوانه دسترسى ندارد مىتواند خودش يا به وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كنند .
مسأله 1955 - به فقيرى كه گدايى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد .
مسأله 1956 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مىآورد ، احتياط واجب آن است كه زكات ندهند .
مسأله 1957 - به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد ، اگر چه مخارج او بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد .
مسأله 1958 - انسان نمىتواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ، ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .
مسأله 1959 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن و نوكر و كلفت خود نمايد اشكال ندارد .
مسأله 1960 - اگر پسر به كتابهاى علمى دينى احتياج داشته باشد ، پدر مىتواند براى خريدن آنها به او زكات بدهد .
مسأله 1961 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براى خود زن بگيرد پسر هم مىتواند براى آنكه پدرش زن بگيرد زكات خود را به او بدهد .
مسأله 1962 - به زنى كه شوهرش مخارج او را مىدهد ، يا خرجى نمىدهد ولى ممكن است او را به دادن خرجى مجبور كند ، نمىشود زكات داد .
مسأله 1963 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد شوهرش و ديگران مىتوانند به او زكات بدهند . ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد يا به جهت
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 347
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٤٧