قرض كرده در معصيت خرج نكرده باشد ، چه از آن معصيت توبه كرده باشد يا توبه نكرده باشد ولى در اين صورت اگر اداى قرض او از سبيل اللّه حساب شود ، مىشود از سهم سبيل اللّه قرض او را از سهم بدهكاران ادا نمود و همچنين است اگر عنوان ديگرى از عنوانهاى مستحقان زكات بر او منطبق باشد .
مسأله 1948 - اگر به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد زكات بدهد ، بعد بفهمد قرض را در معصيت مصرف كرده ، چنانچه آن بدهكار فقير باشد مىتواند آنچه را به او داده بابت زكات حساب كند ولى احتياط مستحب آن است كه اگر از آن معصيت توبه نكرده چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب نكند مگر اينكه شرابخوار باشد و يا علنى معصيت انجام دهد كه احتياط واجب است آنچه به او داده از بابت زكات حساب ننمايد .
مسأله 1949 - كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد اگر چه فقير نباشد انسان مىتواند طلبى را كه از او دارد بابت زكات حساب كند .
مسأله 1950 - مسافرى كه خرجى او تمام شده ، يا مركبش از كار افتاده ، چنانچه سفر او سفر معصيت نباشد و نتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد برساند ، اگر چه در وطن خود فقير نباشد مىتواند زكات بگيرد ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فراهم كند فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1951 - مسافرى كه در سفر درمانده شده و زكات گرفته بعد از آنكه به وطنش رسيد اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد و بگويد آن چيز زكات است .
شرايط كسانى كه مستحق زكاتاند
مسأله 1952 - كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعهء دوازده امامى باشد و اگر انسان كسى را شيعه بداند و به او زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دوباره زكات بدهد .