مسأله 1289 - اگر بين دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است چند مرتبه رفت و آمد كند اگر چه روى هم رفته هشت فرسخ شود بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1290 - اگر محلى دو راه داشته باشد يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود بايد تمام بخواند .
مسأله 1291 - اگر شهر ديوار دارد بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر حساب كند و اگر ديوار ندارد ، بايد از خانههاى آخر شهر حساب نمايد و اين حكم در شهرهاى كوچك است ، ولى در شهرهاى بزرگ مثل تهران آخر محله خود را اول هشت فرسخ حساب نمايد و احتياط مستحب آن است كه اگر از ابتداى آخر شهر هشت فرسخ نباشد نماز را جمع بخواند و روزه بگيرد و قضاى آن را هم بگيرد .
شرط دوم - آنكه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آنجا قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود و همان روز يا شب آن به وطنش يا به جايى كه مىخواهد ده روز بماند برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1292 - كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلًا براى پيدا كردن گمشدهاى مسافرت مىكند و نمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند بايد نماز را تمام بخواند ولى در برگشتن چنانچه تا وطنش يا جايى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند هشت فرسخ يا بيشتر باشد بايد نماز را شكسته بخواند ، و نيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود و همان روز يا شب آن برگردد چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1293 - مسافر در صورتى بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته هشت فرسخ برود پس كسى كه از شهر بيرون مىرود و مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيق پيدا
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٣٦