چنان چه مطبوع بودن هر غذايى به وسيله همين تركيب كلرور سديم است كه در طبيعت فراوان و محسوس و قابل ترديد نيست و فلسفه ابتداء و پايان غذا به اين شيئى « 1 » آن طور كه شايسته است ، هنوز كشف نشده و ممكن است در آينده پرده از روى علم برداشته شود و فوايد بيشترى ، چنانچه در احاديث از پيشوايان دين رسيده ، كشف گردد .
ما با حس و وجدان درك كردهايم كه ابتداء به نمك ، اشتهاى به غذا را تحريك مىكند و غذايى كه از روى اشتها خورده شود ، بيشتر جذب بدن شده و داراى فايده است .
دكتر « تومانيانس » در حفظ الصحة مىنويسد ، « 2 » نمك به واسطه داشتن اسيد ، بهترين داروى ضد عفونى است ، زيرا هيچ ميكروبى در آن نمىتواند رشد يا زندگى كند .
همچنين نمك آسان كننده عمل هضم و نرم دهنده معده مىباشد ، فوايد ديگر استعمال نمك قبل از صرف غذا به شرح ذيل است :
1 . دهان محل جمع شدن انواع و اقسام ميكروبها است و استعمال نمك پيش از غذا ، آنها را بر طرف مىنمايند .
2 . نمك ، غدد اطراف دهان را به واسطه موادى كه دارد ، تحريك مىكند ؛ زيرا وقتى نمك به دهان و زبان مىرسد طبعاً غدد بزاقى ترشحات زيادترى از خود بروز داده و به همين جهت غذا را زودتر نرم و حل مىسازند و آن را آماده بلعيدن و هضم مىكند و همين طور وقتى كه نمك وارد معده خالى از غذا گرديد ؛ غدد آن را تحريك و ترشحات
هامش
( 1 ) . در طبقه عوام نسبت به اين تركيب ( كلرور و دوسديوم ) كه نمك طعام است ؛ بسيار تكريم و تجليل مىنمايند و آن را مىبوسند و زياده از آب و نان كه دو ماده حياتى هستند ؛ نمك را تكريم مىنمايند و اين احترام عوام از نمك شايد به واسطه خواص و فوايد زياد آن در زندگى بشر است كه گويا با مسئله حيات طرفين معادله واقع شده اند و شايد به واسطه تطابق نمك با « على » باشد كه هر دو شماره آن ها 110 مىباشد . شاعر مىگويد :
آمد نمك و على موافق به عدد يعنى نمك سفره ايجاد على است
( 2 ) . آگهى هاى علمى ، ص 28 .