فرمود : آب غسل ميت ، آلوده به آفات ( ميكروبها ) است ؛ زيرا هنگامى كه روح از كالبدش جدا شد اكثر آفتهايش باقى در كالبد باقى مىماند . « 1 »
كلام امام رضا ( ع ) در بيان اين حقيقت صراحت كامل دارد ؛ از اين رو شرع نورانى امر به غسل مس ميت نمود و بعضى از دانشمندان ، مس ميت را موجب رعشه مىدانند . « 2 » يعنى ، ميكروب ناديدنى لرزه از سطح بدن ميت منتقل به بدن مس كننده مىگردد و موجب لرزش مىشود .
ممكن است گفته شود شستن محل مس كافى است كه ما را از خطر ميكروبهاى سطحى جسد ميت برهاند . در پاسخ مىگوئيم : هنوز يك مليونيم پرده از روى اسرار طبيعت به اعتراف دانشمندان شرق و غرب ، برداشته نشده است . شايد در قرنهاى آينده ، دانش اين پرده را عقب بزند و ثابت كند كه شستن محل مس به تنهائى رفع خطر نمىكند و چون پس از غسل دادن جسد ميت آن را گندزدائى ( ضد عفونى ) به وسيله سدر و كافور مىنمايند . لذا مس او خطرى ندارد و در شريعت پاك اسلام ، مس آن موجب غسل كردن نمىشود .
سوالى كه مطرح است اين است كه چنانچه پس از مرگ فوراً بدن ميت را زير خاك پنهان نمايند ؟ به صورتى كه درشرع اسلام است كه ضرر عفونت و فساد بدن ميت به دنياى خارج نرسد ؛ بنابراين نيازى به غسل دادن بدن ميت نيست اين اشكالى است كه در ابتداى نظر در اذهان خطور مىكند .
فلسفه غسل ميت
قانونگذار اسلام به مقتضاى اسرار و حكم واقع براى تكريم و گرامى داشت بدن ميت مؤمن تجهيزات و تشريفات معين فرمود ، مانند ، غسل ،
هامش
( 1 ) . آگهىهاى علمى ، ص 11 ، ( و علة الاغتسال من غسل الميت اومسه الطهارة لما اصابه من نضج الميت لان الميت اذا خرج منه الروح بقى اكثير آفته »
( 2 ) . آگهىهاى علمى ، ص 11 .