دوم : فلسفهى نماز جماعت
همانطور كه سربازان همه روزه ، ساعات معين ، در ميدان حاضر شده و طبق فرمان فرماندهى خود در صفوف منظّم ، اوامر سادهى فرمانده را اجرا و همگى يك عمل و يك اراده دارند ، با يك ابهّت خاصّ و وحدت مرام ، حسّ اطاعت و فرمانبرى خود را نشان مىدهند ، كه هم تمرينى است براى ميدان جنگ ، و هم حسن اطاعت وانضباط است و از طرفى ابهّت خاصّى را به نمايش مىگذارند .
همچنين مؤمنين در نماز جماعت ، موارد فوق را جامهى عمل مىپوشانند و حتى اين ابهت بيشتر از آن ابهّتى كه سربازان در به راست راست و يا به چپ چپ يا درجا و عقب گرد و پيشفنگ و پافنگ نشان مىدهند ، در روحيهى ساير ملل مؤثر مىباشد و دشمنان را تضعيف مىكند .
نماز جماعت تعظيم شعائر دينى به شمار مىرود و حسّ اطاعت و انضباط مذهبى و دينى را در شخص مستحكم مىكند و به ديگران نشان مىدهد كه اين صفوف نمازگزاران ، در موقع جهاد ، صفوفى است كه بنيان مرصوص مىباشند .
و جامعه مىشود مدينهى فاضلهاى كه افلاطون آرزوى آن را داشت ، در صورتى كه مردم به نماز جماعت بطور حقيقى پايبند باشند و اهل نماز بشوند