آن ملّت رو به سقوط و انحطاط است ، هر چيزى كه باعث از بين رفتن حسّ اعتماد است ، در شرع و عقل ممنوع و حرام است . مثل دروغ ، خيانت ، غيبت ، تهمت و . . .
تا مردم ، به هم اعتماد نداشته باشند ، معاملات آنها رونق پيدا نمىكنند و روابط افراد سرد و بدون عاطفه و لذت صورت مىگيرد ، و براى حصول اعتماد ، نيكوترين راه اين است كه بفهميم كه طرف مقابل ايمان قوى دارد ، از خدا مىترسد ، پس خيانت نمىكند و دروغ نمىگويد و عمل او از روى حقيقت و درستى انجام شده است . بهترين راه دستيابى به اين نتيجه ، اين است كه ببينيم اين شخص مرتّب به نماز حاضر مىشود و از اهل جماعت است يا خير ؟
اگر چه براى تسهيل امر ، كه اسلام دين سهلهى سمحه است و مشكلات عملى واعتقادى ندارد « 1 » و احكام آن سهل و آسان ، و معارفش هم مطابق عقل و علم و دانش است ، نمازهاى انفرادى هم جايز و وارد شده است ، ولى در اصل نمازهاى واجب در اسلام به جماعت است ، و فوائد اجتماعى نمازها زيادتر است كه در ذيل به بعضى از آن اشاره مىشود .
يكى از دلايل اجتماعى بودن نماز ، آن است كه در شرع تشويق و ترغيب شده حتّى الإمكان نماز در مسجد ، كه محلّ اجتماع مسلمانان است ، ادا شود تا از فوائد اجتماعى نماز برخوردار شويم .
هامش
( 1 ) . مشكل عملى : مثل احكام سخت كه در مذهب يهود است كه قابل عمل نيست و خودشان هم عمل نمىكنند ؛ مشكل اعتقادى : مثل عقائد درهم برهم مسيحىها ، كه قائل به تثليث هستند و مىگويند : خدا سه تا است و در عين حال يكى است .